Η πρώτη εγκυμοσύνη μεταβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα

Μεταξύ των μυστηριωδών ιατρικών προκλήσεων είναι η πρόληψη της αποβολής, της θνησιγένειας και άλλων επιπλοκών της εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένων των πρόωρων γεννήσεων.

«Δεν καταλαβαίνουμε σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο τι προκαλεί αποβολές ή πρόωρους τοκετούς, κυρίως επειδή δεν γνωρίζουμε πώς λειτουργεί η εγκυμοσύνη», λέει ο Sing Sing Way, διευθυντής του Κέντρου Φλεγμονής και Ανοχής στο Ιατρικό Κέντρο του Νοσοκομείου Παίδων του Σινσινάτι.

Ο Way και οι συνάδελφοί του είναι μέρος ενός μικρού στρατού επιστημόνων, ιατρών και άλλων, που αναζητούν απαντήσεις σε αυτές τις βασικές ερωτήσεις.

Η έρευνα του Way επικεντρώνεται στο πώς αλλάζει το ανοσοποιητικό σύστημα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε ανοσολογικές διαταραχές που σχετίζονται με επιπλοκές της εγκυμοσύνης.

Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν μοντέλα εγκυμοσύνης σε ζώα, έτσι ώστε οι μεταβλητές στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της εγκυμοσύνης στον άνθρωπο, συμπεριλαμβανομένης της μητρικής ηλικίας, της γενετικής ποικιλομορφίας μεταξύ των γονέων και του αριθμού των προηγούμενων τοκετών, να μπορούν να αξιολογηθούν σωστά.

Το ανοσοποιητικό σύστημα της μητέρας μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για να αποφευχθεί η απόρριψη του εμβρύου από το σώμα. Αυτή είναι μια λεπτή ανοσολογική ισορροπία που, εάν διαταραχθεί, θα μπορούσε να προκαλέσει αποβολή ή πολλαπλές αποβολές. Και δυστυχώς, αυτή η ισορροπία διαταράσσεται πολύ συχνά από περιβαλλοντικές εκθέσεις ή φυσιολογικές αλλαγές που οδηγούν σε επιπλοκές της εγκυμοσύνης.

Η ομάδα του Way αναφέρει στο περιοδικό Cell Reports ότι το ανοσοποιητικό σύστημα μιας γυναίκας συμπεριφέρεται πολύ διαφορετικά μεταξύ μιας πρώτης και δεύτερης εγκυμοσύνης. Οι ερευνητές λένε ότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο εξατομικευμένες και πιο αποτελεσματικές θεραπευτικές στρατηγικές.

«Η πρώτη και η επακόλουθη εγκυμοσύνη λειτουργούν πολύ διαφορετικά και η κατανόηση αυτών των διαφορών μπορεί να οδηγήσει σε βελτιωμένες θεραπείες που στοχεύουν στις μοναδικές ανοσολογικές διαταραχές οι οποίες εμφανίζονται στις πρώτες και στις μετέπειτα εγκυμοσύνες», εξήγησε ο Way.

Η μελέτη δείχνει ότι οι ανοσολογικές οδοί που προωθούν μια υγιή πρώτη εγκυμοσύνη δεν είναι οι ίδιες που προωθούν τις μεταγενέστερες εγκυμοσύνες.

Οι συγγραφείς λένε ότι η εγκυμοσύνη προκαλεί μια φυσιολογική έκθεση, και συχνά εκ νέου έκθεση, σε αντιγόνα που εκφράζονται από το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Αυτά τα αλλοαντιγόνα αλληλεπιδρούν άμεσα με το ανοσοποιητικό σύστημα της μητέρας. Οι συνέπειες μετά την εγκυμοσύνη είναι ποικίλες, σημειώνουν.

Τα στοιχεία τους δείχνουν ότι η εγκυμοσύνη πυροδοτεί τη συσσώρευση εμβρυϊκών μητρικών CD8+Τ κυττάρων και ότι οι μητέρες θυμούνται τα μωρά τους ανοσολογικά καθώς αυτά τα κύτταρα παραμένουν ως ενεργοποιημένη δεξαμενή μνήμης μετά τη γέννησή της.

Η έκφραση δύο πρωτεϊνών, των PD-1 και LAG-3, από κύτταρα μνήμης που ονομάζονται κύτταρα Τ, υπενθυμίζει στα κύτταρα αυτά να είναι ανεκτικά στο αναπτυσσόμενο έμβρυο κατά τη διάρκεια των επόμενων κυήσεων. Ωστόσο, ορισμένες διαταραχές εξουδετερώνουν την έκφραση αυτών των πρωτεϊνών και ενεργοποιούν τα εμβρυϊκά κύτταρα CD8+Τ, προκαλώντας επιλεκτικά αποβολή στις επόμενες -αλλά όχι πρώτες- εγκυμοσύνες.

Πηγή: healthyliving.gr


Διαβάστε επίσης!

loading...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.