12 ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες έχουν προσφύγει για το clawback στη δικαιοσύνη

«Δεν μπορούμε να πληρώνουμε τα βάρη που δημιουργούν τα φάρμακα υψηλού κόστους. Η επιβάρυνση της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας, άμεση και έμμεση, φθάνει το 70%. Χρειάζεται πολιτική απόφαση και όχι μέτρα ασπιρίνη, προκειμένου να επιβιώσει ο μοναδικός ίσως αναπτυξιακός παραγωγικός τομέας της χώρας. Στην αντίθετη περίπτωση, αν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα με βασικότερο τη δίκαιη κατανομή των βαρών, τότε το 2019 ετοιμάζεται να ξεκινήσει η νέα γενιά προβληματικών επιχειρήσεων, ενώ 7 στις 10 επιχειρήσεις θα κλείσουν. Παράλληλα οι ελληνικές επιχειρήσεις είναι έτοιμες να καταθέσουν αιτήματα προκειμένου 700 σκευάσματά τους να περάσουν στην αρνητική λίστα. Δεν είναι δυνατόν το 2015, μπροστά στο κίνδυνο εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη, όλα τα πολιτικά κόμματα να αναρωτιούνταν αν η ελληνική φαρμακοβιομηχανία μπορεί να καλύψει την εσωτερική αγορά με φάρμακα και σήμερα στην μεταμνημονιακή εποχή πια να συνεχίζεται ο άδικος και στοχοποιημένος πόλεμος κατά του ελληνικού φαρμάκου. Τελικά πρέπει να μας τιμωρούν επειδή θέλουμε να μείνουμε Ελλάδα;».

Tα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας κ. Θεόδωρο Τρύφωνα, σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε η ΠΕΦ. Σύμφωνα με τον ίδιο, 12 ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες έχουν καταφύγει σε νομικές ενέργειες για να προστατευτούν από την γενικευμένη επίθεση στο ελληνικό φάρμακο. Αναφέρθηκε δε στις προτάσεις της ΠΕΦ στην ελληνική κυβέρνηση και στη Διακομματική Επιτροπή για το Φάρμακο ως ελάχιστη προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα των ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών:

Αναπροσαρμογή του προϋπολογισμού της φαρμακευτικής δαπάνης σε ρεαλιστικά επίπεδα.

Δικαιότερη κατανομή του clawback σε ευθεία αναλογία με την αύξηση δαπάνης που κάθε φάρμακο προκαλεί αλλά σε σχέση με την απόλυτη τιμή του φαρμάκου. Ξεχωριστό budget για γενόσημα και off patent.

Κάλυψη των ανασφάλιστων από ειδικούς λογαριασμούς Πρόνοιας με τη συμμετοχή της βιομηχανίας.

Εξαίρεση των εμβολίων από τον προϋπολογισμό της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης.

Απλούστευση του τρόπου τιμολόγησης με σκοπό α) την ταχεία διείσδυση των γενοσήμων β) την διατήρηση σε κυκλοφορία οικονομικών φαρμάκων μέσω Ανώτατου ορίου Κόστους Ημερήσιας Θεραπείας.

Τριετή προγραμματική συμφωνία κυβέρνησης- φαρμακοβιομηχανίας με συνυπολογισμό της προστιθέμενης αξίας που δημιουργεί κάθε φάρμακο/εταιρεία. Μία τριετή συμφωνία η οποία θα σταματήσει, πλέον, αυτό το μοντέλο χρεωκοπίας των ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών που στερεί τον Έλληνα ασθενή από ποιοτικό οικονομικό φάρμακο.

Γονάτισαν τα ελληνικά φάρμακα, σημείωσε ο Αντιπρόεδρος Δ.Σ. της ΠΕΦ κ. Δημήτρης Δέμος, τονίζοντας ότι την περίοδο 2014-2016 αύξησαν το κόστος στα ακριβά σκευάσματα κατά 500 εκατ. ευρώ. Όπως ανέφερε, γίνεται κοινωνική πολιτική με το πορτοφόλι της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας. Όλα αυτά, κατά τον ίδιο, οδήγησαν στην έξοδο τις πολυεθνικές γενοσήμων από την ελληνική αγορά. Την ίδια στιγμή χαρακτήρισε ελληνική πατέντα το νοσοκομειακό clawback. Υπάρχουν 120 Διοικητές που έχουν budget να κάνουν τη δουλειά τους. Αντ’ αυτού, τα ελληνικά νοσοκομεία έχουν γεμίσει με υλικά κάκιστης ποιότητας που ούτε στο Μπαγκλαντές τα αγοράζουν. Αναφερόμενος δε στο θέμα της κερδοφορίας που κάποιοι λένε για την ελληνική φαρμακοβιομηχανία, τόνισε ότι πράγματι αυτό συμβαίνει αλλά χάρη στις συμφωνίες που έχουν οι εταιρείες στο εξωτερικό.

Στη συνέχεια, τον λόγο έλαβε ο κ. Δημήτρης Γιαννακόπουλος Διευθύνων Σύμβουλος και Αναπληρωτής Πρόεδρος Δ.Σ. της φαρμακοβιομηχανίας ΒΙΑΝΕΞ, ο οποίος, μεταξύ άλλων τόνισε τα εξής: Η κοροϊδία δεν έχει τέλος. Έλεγαν ότι το clawback είναι άδικο, οριζόντιο και αντιαναπτυξιακό μέτρο. Πάρτε clawback άλλα τέσσερα χρόνια! Το clawback έχει καταντήσει το ανέκδοτο των έκτακτων μέτρων, αφού το 2022 θα κλείσει μια δεκαετία «προσωρινής» εφαρμογής του.  Η εξέλιξη της φαρμακευτικής δαπάνης των τελευταίων χρόνων, δείχνει ότι η αγορά των φαρμακείων δεν έχει σημαντικές διαφοροποιήσεις. Η μεγάλη αύξηση προκύπτει κυρίως από τα νέα Φάρμακα Υψηλού Κόστους του ν. 3816. Σε κάθε περίπτωση, το ποσοστό που θα καλύψει κάθε κατηγορία από τις τρεις, μπορεί να προσδιοριστεί με βάση τα στοιχεία που έχει ο ΕΟΠΥΥ και να επιτευχθεί έτσι ένα νέο σημείο ισορροπίας.

Για ποιο λόγο, λοιπόν, η πολιτική ηγεσία επιμένει σε 99 επί μέρους κλειστούς προϋπολογισμούς; Γιατί βάζει κριτήρια Δανίας και Νορβηγίας που δεν έχουν καμία σχέση με τη χώρα μας; Πώς μπορεί να γίνει αναπροσαρμογή όταν στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επαρκή επιδημιολογικά δεδομένα, προφίλ υγείας του πληθυσμού και η οργάνωση του συστήματος είναι εντελώς διαφορετική;  

Καμία στοιχειοθετημένη απάντηση δεν έχουμε πάρει. Είναι ανικανότητα; Υπάρχει στόχευση; Το σίγουρο είναι ότι όταν η πολιτεία δεν προσφέρει υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο με επάρκεια επειδή λείπουν πόροι, και δεν κάνει τίποτα όταν υπάρχουν λύσεις, είναι απαράδεκτο. Και κοινωνικά, και διαχειριστικά. 

Εμείς θα επιμείνουμε στη θέση μας: αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης κατά 400-500 εκατ. ευρώ (νοσοκομειακό και εξωνοσοκομειακό φάρμακο) και μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο, τρεις κλειστούς προϋπολογισμούς. Δεν είναι ειδικό καθεστώς προστασίας των ελληνικών επιχειρήσεων, είναι δίκαιη κατανομή των βαρών.  

Το μέλος του Δ.Σ. της ΠΕΦ και πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου κ. Σίμος Αναστασόπουλος, μεταξύ άλλων, υπογράμμισε τα εξής: 

“ Δεν ζητάμε χαριστική ρύθμιση, ζητάμε λογική και δίκαιη αντιμετώπιση. Τελειώσανε τα μνημόνια και περιμέναμε να αλλάξει η πολιτική φαρμάκου. Αντιθέτως, η δαπάνη αυξήθηκε και τα clawback επεκτάθηκαν μέχρι το 2022”. 

Πηγή: iatronet.gr


Διαβάστε επίσης!

loading...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.