3+1 Προτεραιότητες Υγείας

Η έναρξη μιας νέας κυβερνητικής θητείας δίνει πάντα έναυσμα για σκέψεις και προτάσεις νέων πολιτικών, αλλά και στοιχειώδους αποτίμησης της υπάρχουσας κατάστασης ,των προβλημάτων και των τωρινών προκλήσεων.

Ειδικά σε χώρους θεσμικής μνήμης και πορείας μιας χώρας (υγεία, παιδεία ,πολιτισμός ) η συνέχεια και η ολοκλήρωση αλλά και οι αναγκαίες μεταρρυθμιστικές ρήξεις με το παρελθόν και η προσαρμογή στο μέλλον είναι κρίσιμες .

Το τέλος (..) της μνημονιακης περιόδου ,οι εμπειρίες, τα μέτρα και τα αποτελέσματα αλλά και η σοφία από την σκληρή αυτή διαδικασία απαιτούν μια γενναία ανασύνταξη των χώρων αυτών σε έναν ορίζοντα εθνικής ευθύνης

Το προεκλογικό πρόγραμμα της ΝΔ αποτέλεσμα πολυσυλλεκτικών σκοπιμοτήτων -όπως δυστυχώς και των άλλων κομμάτων -γράφτηκε με την κλασσική συνταγή των γενικοτήτων παντός καιρού με κάποιες εξάρσεις φιλολαϊκές (κάπνισμα ,μεταφορά φαρμάκων κλπ. ) χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις ,κοστολογήσεις και προτεραιότητες.

Κυρίως όμως έλλειψε ο εσωτερικός ειρμός ,η συνολική στόχευση ,η δική της οπτική για την Υγεία του Έθνους. Η τωρινή ωστόσο περίοδος απαιτεί επιτακτικά με σαφήνεια ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατηγικών επιλογών ,χρονικών και οικονομικών δεσμεύσεων και τρόπων υλοποίησης ,και όχι μόνο διεκπεραίωση του επείγοντος και του καθημερινού .

Τρεις ( και μια ) κατά την γνώμη μου είναι οι βασικές προτεραιότητες:

1)Αναπροσδιορισμός και αξιοποίηση του ΕΟΠΥΥ .Από την ίδρυση του μέχρι σήμερα δεν έχει κατανοηθεί και κυρίως ενεργοποιηθεί η δυνατότητα του σαν εθνικού μονοψωνιου που μπορεί να εισαγάγει υγιή ανταγωνισμό, διεύρυνση και αξιολόγηση στις προσφερόμενες υπηρεσίες υγείας.

Καθυστερεί η αξιοποίηση όλου του διαθέσιμου ιατρικού δυναμικού της χώρας με ορούς και κανόνες πλουραλισμού, χωρίς κρατικιστικες και ιδιοτελείς ιδεοληψίες ,με στόχευση την βελτίωση και την επάρκεια της φροντίδας άλλα και τον αναπροσανατολισμό της.

Η στροφή στην ενεργό υγεία για όλους και η επαρκής αντιμετώπιση της επιδημίας των χρόνιων νοσημάτων είναι η μεγάλη -διεθνής – πρόκληση της εποχής και απαιτεί συγκεκριμένες τομές. Η διαπραγματευτική του δυνατότητα είναι ισχυρότατη και η τωρινή μετατροπή του σε κουμπαρά συλλογής πόρων αδιανόητη. Ο προϋπολογισμός του ΕΟΠΥΥ και οι κατανομές σε παροχές χρειάζονται σημαντικό αναπροσδιορισμό , όπως και οι υπόλοιπες δαπάνες υγείας της χώρας.

2)Η ολοκληρωση της πρωτοβαθμιας φροντιδας (από όλους τους γιατρούς για όλους τους πολίτες) σε όλα τα αστικά κέντρα σε εύκολα προσβάσιμα 24ωρα τοπικά δίκτυα διάφορων μορφών- ΚΥ ,ΤΟΜΥ, δημοτικά ιατρεία ,ιδιωτικά group practice,κ.α- Με αναφορά σε οικογενειακό γιατρό -φίλο και σύμβουλο -με ελεύθερη επιλογή του καθενός και όχι θυρωρό ελέγχου χρήσης και προσπέλασης , με κουλτούρα την άσκοπη συνταγογραφηση .

Με γρήγορη και απρόσκοπτη αναφορά στους γιατρούς ειδικοτήτων και αποφόρτιση των εξωτερικών ιατρείων των Νοσοκομείων. Με γενναία μεταφορά πόρων που θα εξισορροπήσουν στοιχειωδώς το μεγάλο χάσμα από τον μέσο όρο της ΕΕ, και ταυτόχρονο εξ ορθολογισμό της κατάχρησης της βιοτεχνολογίας με άμεση επιβάρυνση των οικογενειακών προϋπολογισμών.

Τελική στόχευση η δημιουργία του ενιαίου πρωτοβάθμιου χώρου της νέας δημοσίας υγείας ( υγεία ,πρόνοια, ψυχική υγεία ,φροντίδα, διατροφή άσκηση κλπ ) Εννοείται ότι οι κανόνες περιλαμβάνουν τα θεραπευτικά πρωτόκολλα ,τον έλεγχο και την στροφή από τις πανάκριβες και συχνά άσκοπες εξετάσεις υψηλής τεχνολογίας σε φθηνότερες αλλά επίσης καλές εναλλακτικές ,η αλλαγή μίγματος των φαρμάκων και η χρήση γενοσημων , και γενικά τις καλές πρακτικές άσκησης της σύγχρονης ιατρικής

3) Ο Νοσοκομειακός τομέας διαπερνάται από μια εγγενή αντίφαση που ενώ είναι γνωστή σε όλους ,διαρκώς αποσιωπάται. Ένα σύστημα σαν το ΕΣΥ με αλλεπάλληλες διαχρονικές επιστρώσεις αμέλησε (? ) παρα την δημιουργία των επτά μεγάλων περιφερειακών αλλά και άλλων νέων νοσοκομείων και συγχρόνων οδικών αξόνων που εκμηδένισαν τις αποστάσεις, να εκπονήσει νέα επιχειρησιακά σχέδια.

Συνεχίζεται στην καθημερινότητα των ΜΜΕ η διεκτραγώδηση ελλείψεων σε όλη την επικράτεια, πουθενά όμως στην κοινωνία δεν υπάρχει η διάθεση ενός στοιχειώδους νοικοκυρέματος και ιεράρχησης αλλά και αξιολόγησης των υπαρχουσών δομών και παροχών.

Την ίδια εποχή στα μεγάλα αστικά κέντρα -όπου και το κέρδος- αναπτύχθηκαν ραγδαία και επιθετικά Βιοιατρικά συμπλέγματα ( πρωτοβάθμιας και νοσοκομειακής περίθαλψης ) υψηλής εξειδίκευσης και υπερσύγχρονης τεχνολογίας παρέχοντας άμεση πρόσβαση αλλά παρουσιάζοντας και έντονα φαινόμενα προκλητης ζήτησης .

Περιφερειακές αναδιοργανώσεις με νέο σχεδιασμό άμεσης εξυπηρέτησης των οξέων προβλημάτων σε νοσοκομεία αιχμής αλλά και αλλαγή χρήσης πολλών νοσοκομείων, που συνδέονται ιστορικά και πελατειακά με συγκεκριμένες περιοχές ,αλλά ουσιαστικά υπολειτουργούν, είναι επείγουσες.

Η συνέργεια και αξιοποίηση Δημοσίου και Ιδιωτικού σε συμβολαιακη βάση ,με ισχυρούς κανόνες αλλά και συγκεκριμένες εφαρμογές, είναι απαραίτητη σε ένα νέο εθνικό σχεδιασμό με χρήση του Υγειονομικού χάρτη ,των δεικτών νοσηρότητας ,των ροών ασθενών ,της ανακατανομής πόρων και ανθρωπίνου δυναμικού

4 )Το φάρμακο ως κοινωνικό αγαθό συνδέεται άμεσα με τις προαναφερθείσες ανακατατάξεις και θεωρώ ότι μόνο η ολοκλήρωση του ενιαίου πρωτοβάθμιου χώρου φέρνει μια νέα κουλτούρα που μπορεί να αλλάξει τις υπερβολές και τις εκτροπές και να άρει την μνημονιακη δαιμονοποιηση του.

Αυτό που πράγματι πρέπει να γίνει είναι η γενναία στήριξη της αναπτυξιακής του δυναμικής και της εξωστρεφούς επιχειρηματικότητας (με συνεργασία πέντε υπουργείων και συντονισμό από το γραφείο του πρωθυπουργού) Η συνεχής αλλαγή κανόνων ,οι τιμολογήσεις ,οι επιστροφές και τα claw back στο κυνηγητό της δαπάνης με έκτακτα μέτρα ,έχει τελειώσει σε απόδοση και διάρκεια.

Μπορούν να ειπωθούν άπειρα άλλα πράγματα με παραλλαγές μορφών διοικητισμού ,βελτίωσης Δ. διοίκησης και ειδικότερα του υπουργείου υγείας σαν κεντρική κυβέρνηση και τις παράλληλες δομές γενικής κυβέρνησης (ΕΟΦ,ΙΦΕΤ ,ΚΕΛΠΝΟ, Ινστιτούτα κλπ. ). Επίσης την άμεση ανάγκη ευρύτατης χρήσης πληροφορικής ,big data ,clouds ,ανανέωση ΚΕΝ , ICD10 , διαφοροποίηση χρηματοδότησης (ασφαλιστικές εισφορές -κρατικός προϋπολογισμός ).

Όμως αντί να ζητάμε διαρκώς νέους πόρους και διορισμούς ας ξανασχεδιάσουμε επιτελικά και επιχειρησιακά με σύγχρονο και αποδοτικό τρόπο τις υπάρχουσες υπηρεσίες αξιοποιώντας και περιλαμβάνοντας πρώτα ότι υπάρχει.

Θεωρώ πολιτικά καθοριστική την αποκέντρωση και την σταδιακή εφαρμογή περιφερειακών προϋπολογισμών με ευθύνη της αιρετής αυτοδιοίκησης ,της μόνης που μπορεί να πείσει τις τοπικές κοινωνίες να αναθεωρήσουν την ιδιοτελή στάση τους απέναντι στην κεντρική διοίκηση.
Το ίδιο κρίσιμη είναι η ισχυροποίηση των θεσμικών ρόλων των οργάνων εκπροσώπησης (ΠΙΣ,ΟΕΝΓΕ, ΠΦΣ, ΣΦΕΕ κλπ.) και η χειραφέτηση τους από τις συντεχνιακές λογικές και την εξάρτηση από Βιοιατρικά συμπλέγματα υψηλής κερδοσκοπίας.

Ας τελειώνουμε επιτέλους με τους εξωτερικούς καταναγκασμούς και τις εσωτερικές στρεβλώσεις ,αδράνειες και αντιστάσεις και ας οργανώσουμε καλυτέρα το μέλλον στην Υγεία και στην χώρα.

Πηγή: healthreport.gr


Διαβάστε επίσης!

loading...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.