Editorial: Κι όμως ο κορονοϊός έχει και τα καλά του

Παρότι η χώρα μας θρηνεί καθημερινά θύματα της πανδημίας και ο κίνδυνος είναι ακόμη μπροστά, δεν μπορεί να κανείς να παραβλέψει ότι εν μέσω τραγικών συνεπειών από τον κορονοϊό, υπάρχουν και κάποια θετικά. «Θετικά» που σχετίζονται κυρίως με τις ηθικές αξίες, αλλά και με την καθημερινότητά μας.

Άλλωστε μπροστά σε ένα τέτοιο κακό που συμβαίνει κάθε 100 χρόνια (το τελευταίο ήταν το 1918 με την Ισπανική γρίπη), δεν θα μπορούσαν να μην τροποποιηθούν oι συνήθειες της καθημερινότητας μας, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι προτεραιότητες και οι επιλογές.

Ξαφνικά ουσία αποκτούν τα πραγματικά σημαντικά αγαθά. Εκείνα που πιθανώς να είχαμε παραβλέψει ως κοινωνία, προερχόμενοι από κάποιες δεκαετίες πλούτου και αφθονίας, πριν πέσουμε βέβαια στα «δίχτυα» της οικονομικής κρίσης.

Πλέον η πανδημία που μπορεί να μας οδηγήσει από τη μία μέρα στην άλλη στο νοσοκομείο, απέδειξε πως οι κοινωνικές επιτυχίες δεν μπορούν να εστιάζονται στο «φαίνεσθαι». Δεν μπορούν να περιορίζονται σε μερικά υψηλού κόστους ενδύματα ή στα γρήγορα και φανταχτερά αυτοκίνητα και στα πανάκριβα σπίτια.

Ποιος άλλωστε θα δαπανούσε χρήματα -εν μέσω υγειονομικής κρίσης και φόβου για το αύριο- σε προϊόντα που η πραγματική τους αξία υπολείπεται κατά πολύ από αυτήν που παρουσιάζεται στις «βιτρίνες» των καταστημάτων ή των εκθέσεων αυτοκινήτων.

Πλέον το πλασματικό προφίλ έχει περάσει στο παρελθόν. Η πανδημία του κορονοϊού πρέπει τουλάχιστον να μας διδάξει να μένουμε στα πραγματικά ουσιαστικά.

Η μοναξιά του κορονοϊού

Η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης πρέπει πιά να έρχεται με διαφορετικό τρόπο από ότι στο παρελθόν, όπου σημασία είχε το θεαθήναι. Πιθανώς προς την κατεύθυνση αυτή να συμβάλει και η αναγκαστική τηλεργασία από το σπίτι, όπου θέλοντας και μη χιλιάδες συμπολίτες μας μένουν μόνοι με τον εαυτό τους.

Η μοναξιά και ειδικά η παρατεταμένη, που ξεκίνησε από την καραντίνα και φθάνει μέχρι και σήμερα για πολλούς, μπορεί να αποδειχθεί δημιουργική. Άλλωστε και να θέλει κανείς να δραστηριοποιηθεί θα πρέπει να το κάνει περιορισμένα και μέχρι τις 12 τα μεσάνυκτα, αφού μετά τα πάντα κλείνουν.

Η κοινωνική καταξίωση εξάλλου δεν έρχεται πλέον μέσα από την παρουσία μας σε κοσμικά στέκια. Η καταξίωση αυτή μεταβάλλεται πλέον και στρέφεται στο αν μπορεί κανείς να αποδειχθεί ευέλικτος συναισθηματικά και κοινωνικά, σε μια Ελλάδα που πλήττεται όχι μόνο από τις υγειονομικές συνέπειες, αλλά και από τις οικονομικές.

Αποδεικνύεται ότι η ποιότητα των φιλικών, κοινωνικών και οικογενειακών σχέσεων είναι αυτή που μετρά σε μια περίοδο όπου το πολύτιμο αγαθό της υγείας μπορεί να απολεσθεί με ταχείς ρυθμούς.

Όσοι μπορέσουν λόγω κορονοϊού να εδραιώσουν μια πιο ρεαλιστική αντίληψη για τη ζωή και να εστιάσουν στα πραγματικά σπουδαία, θα είναι οι κερδισμένοι ακόμη και από την πανδημία.
Όσοι από την άλλη οπισθοχωρήσουν μπροστά στο φόβο των ανατροπών, πιθανώς να χάσουν.
Εξάλλου αυτό που μένει στο τέλος είναι να είμαστε υγιείς, σε μια χώρα που δοκιμάζεται διπλά υγειονομικά και οικονομικά.

Η ικανότητα της αντίληψης του αγαθού της υγείας ως το σπουδαιότερο απόκτημα της ζωής, αποτελεί το κυρίαρχο ζητούμενο χθες, σήμερα, αύριο…

Πηγή: healthreport.gr


Διαβάστε επίσης!

loading...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.